“Drive me to the moon”

“Drive me to the moon”

Κοινώς: Με λίγο πείσμα κάνεις τα πάντα

 

 

 

Και δηλαδή τώρα εγώ πρέπει να γνωρίζω τι σημαίνει ένα λυχνάρι με μια σταγόνα που ανάβει αυτές τις δυο μέρες στο ταμπλό του αυτοκίνητου μου;

Η ότι ένα black & decker έχει διαφορετικές μύτες ανάλογα με το αν τρυπάς μπετό, μέταλλο η γυαλί; Μου είπε εμένα κανείς ότι το δεύτερο χέρι περνιέται αφού στεγνώσει το πρώτο; Εγώ νόμιζα ότι μόνο για το μανό ισχύει αυτό.

Ε ναι λοιπόν, τελικά ανακαλύπτεις πολλά και διάφορα όταν ξαφνικά βρίσκεσαι να ζεις μόνη.

Και ξεκίνησα να ανακαλύπτω με την αγορά ενός ψυγείου. Τι πιο απλό. Πας το διαλέγεις, το πληρώνεις, στο φέρνουν σπίτι, και το βραδάκι πίνεις το Mojito σου, στην βεράντα, στην σωστή, πλέον, θερμοκρασία. Έλα όμως που για να γίνει όλο αυτό το σκηνικό πρέπει πρώτα κάποιος να βγάλει το ψυγείο από την κούτα. Και δεν μιλάμε για ένα ψυγειάκι, αλλά για ένα ψυγείο που μπορεί να χρησιμεύσει και ως guest room σε ώρα ανάγκης.

Και αυτή ήταν μόνο η αρχή, γιατί μέρα με την μέρα, όλο και κάτι καινούργιο ανακάλυπτα.

‘Όπως το ότι οι μεταφορείς δεν αφήνουν ποτέ τα έπιπλα εκεί που τα θες, όπως το ότι ένα πλυντήριο δεν μπαίνει απλώς στην πρίζα, θέλει λέει και παροχή νερού, και πάει λέγοντας…

Drive me to the moon: Όσο απίστευτο και ακατόρθωτο μου ακούγεται ένα ταξίδι στο φεγγάρι, έτσι μου φαινόταν και η όλη υπόθεση μετακομίζω και ζω μόνη. Στο φεγγάρι ταξιδεύεις με παρέα, υπάρχουν κάμερες πριν την απογείωση, σε δείχνουν τα κανάλια, σου παίρνουν συνέντευξη, γενικός γίνεται ένα τζέρτζελο. Ενώ όταν μετακομίζεις, η παρέα σου είναι οι περιβόητοι μεταφορείς, οι κάμερες είναι οι γείτονες που παρακολουθούν καρτερικά από τα μπαλκόνια, οι οποίοι στην πορεία σου παρουσιάζονται με ένα ερωτηματολόγιο στο χέρι, λες και πρόκειται να περάσεις πανελλήνιες και την μόνη απογείωση που κάνεις είναι από το ισόγειο στον τρίτο με το ασανσέρ.

Και αναρωτήθηκα, τι προτιμάω; να ντυθώ στα λευκά σαν μπόγος προκειμένου να με δείξει η τηλεόραση; Η να ντυθώ πρόχειρα και να μάθω επιτέλους να συνδέω το στερεοφωνικό; Και διάλεξα το δεύτερο και ο Θεός βοηθός.

ΥΓ: Και εμένα τώρα ποιος θα μου ανεβάσει τα καλοκαιρινά στο πατάρι που δεν φτάνω; ε;

 

Advertisements